Gerard Cox

Biografie

Gerardus Antonius (Gerard) Cox, geboren op 6 maart 1940 in Rotterdam, is een Nederlands zanger, cabaretier, scenarioschrijver, acteur en regisseur. Een geboren en getogen Rotterdammer die uitgroeide tot een van de meest veelzijdige persoonlijkheden uit de Nederlandse theater-, televisie- en muziekwereld.

Gerard Cox begon zijn loopbaan als onderwijzer. Rond 1960 verwierf hij bekendheid als vertolker van luisterliedjes in de stijl van Jaap Fischer. In die periode maakte hij ook zijn eerste grammofoonplaatopnamen, waaronder Jacqueline.

In 1962 werd Cox afgewezen bij de toneelschool, maar dat weerhield hem er niet van om het theater in te gaan. Hij speelde een kleine rol in het toneelstuk Blijde verwachting van het gezelschap Lily Bouwmeester. In de jaren zestig ontwikkelde hij zich verder als cabaretier met voorstellingen als Van de prins geen kwaad, Moeilijk doen en Welvraat.

In 1966 sloot Cox zich aan bij Lurelei, waar hij samenwerkte met onder anderen Eric Herfst, Jasperina de Jong, Rogier van Otterloo en Marjan Berk. Cox stond bekend om zijn scherpe en soms controversiële teksten. Zo kreeg hij in 1966 een proces-verbaal wegens zijn lied Arme ouwe.

Ook in 1968 zorgde Cox voor opschudding. Zijn lied God is niet dood was voor de VPRO aanleiding om een uitzending van Geef 'm de ruimte af te gelasten. Later dat jaar werkte Cox samen met Frans Halsema. Samen met Adèle Bloemendaal traden zij op met het programma Met blijdschap geven wij kennis.

Zijn eerste televisieoptreden was in 1967 in de televisiefilm Luister naar dit leven, waarin hij als zanger te zien was. Vanaf 1970 werkte Cox onder anderen samen met Gregor Frenkel Frank, Luc Lutz en Frits Lambrechts in het KRO-radioprogramma Cursief. Zijn conference Polleke, over een gedrogeerde Vlaamse wielrenner, groeide uit tot een klassieker.

In 1970 bracht Cox het lied Ajax is dood...! uit naar aanleiding van Feyenoords overwinning in de Europacup. Later kreeg hij spijt van het nummer en noemde hij het een "jeugdzonde". Een andere controverse ontstond toen Cox de Amerikaanse president Richard Nixon een moordenaar noemde.

De samenwerking met Frans Halsema werd in 1973 hervat met het programma Wat je zegt dat ben je zelf. Bekende onderdelen waren persiflages op populaire radio- en televisieprogramma's zoals Geen ja, geen nee, Voor een briefkaart op de eerste rang en Raden maar.

In datzelfde jaar scoorde Gerard Cox een grote hit met 't Is weer voorbij die mooie zomer. Het nummer leverde hem vanuit het artistieke wereldje de nodige kritiek op, onder andere van Ivo de Wijs. Later werd die ruzie uitgepraat.

In 1974 volgde opnieuw een belangrijke hit met De goeie ouwe tijd. Het nummer bereikte de eerste plaats en werd een vaste waarde in het repertoire van Cox. Daarmee bewees hij dat hij naast cabaret en theater ook als zanger een blijvende plaats in de Nederlandse muziekwereld had veroverd.

Als acteur werd Cox in 1977 landelijk bekend door zijn hoofdrol in de film Het debuut van Nouchka van Brakel. In datzelfde jaar trouwde hij met Joke Bruijs. In de jaren daarna speelde Cox in diverse films, theaterproducties en televisieseries.

In 1988 speelde hij in de comedyserie Drie recht, een averecht. Van 1989 tot 1992 was hij samen met Joke Bruijs te zien in Vreemde praktijken. Van 1994 tot 2009 werd Cox bij een groot publiek vooral bekend als scenarioschrijver en acteur in de populaire televisieserie Toen was geluk heel gewoon.

In de serie speelde Cox samen met Sjoerd Pleijsier en opnieuw met Joke Bruijs. De serie groeide uit tot een begrip en liep uiteindelijk 226 afleveringen. Cox bleef daarnaast actief in theater, film en televisie.

Cox speelde onder andere een gastrol in 't Schaep met de 5 pooten en was in 2008 te zien als kroegeigenaar in de bioscoopfilm Sinterklaas en het Geheim van het Grote Boek. Daarnaast werd hij bekend van diverse reclamefilmpjes voor Duyvis.

Gerard Cox is daarnaast columnist voor De Oud-Rotterdammer en de Feyenoord Krant. Zijn Rotterdamse achtergrond speelt een belangrijke rol in zijn werk. Ook is hij de vaste regisseur van het Echt Rotterdams Theater, waar hij komedies met een uitgesproken Rotterdamse inslag regisseert.

In 2012 was Gerard Cox het middelpunt van een themamaand op de digitale televisiezender Best 24. Ook speelde hij dat jaar een gastrol in de Nederlandse versie van The Golden Girls.

Voor zijn indrukwekkende carrière en zijn grote betekenis voor de Nederlandse muziek, televisie en het theater ontving Gerard Cox in 2015 de Radio 5 Nostalgia Oeuvreprijs.

Gerard Cox is daarmee veel meer dan alleen de zanger van een aantal bekende liedjes. Hij is een Rotterdamse alleskunner die gedurende tientallen jaren actief bleef als zanger, cabaretier, acteur, schrijver en regisseur.

Volledig Single Overzicht

Overzicht van de singles en hitnoteringen van Gerard Cox.